A boundary-crossing, out-of-the-box musician, Stephan Vermeersch moves freely between performance, improvisation, composition and education — exploring the spaces between genres, cultures, instruments and art forms.
Een grensverleggende, out-of-the-box musicus: Stephan Vermeersch beweegt zich vrij tussen uitvoeringspraktijk, improvisatie, compositie en educatie — en verkent de ruimte tussen genres, culturen, instrumenten en kunstvormen.
Un musicien transgressant les frontières, résolument out-of-the-box, Stephan Vermeersch évolue librement entre interprétation, improvisation, composition et pédagogie — explorant les espaces entre les genres, les cultures, les instruments et les formes d’art.

1.Henri Pousseur
Madrigal I (1958) Bb Clarinet (Universal Editions)
2.Henri Pousseur
Stèle à la mémoire de Pierre Froidebise (2008) Bass clarinet (Zerboni)
3.Henri Pousseur
Hermes I (1983) Bb clarinet (Zerboni)
4.Stephan Vermeersch
Hommage à Louis Sclavis (2008) Bass clarinet and amplification (manuscript mail to stephan.vermeersch@gmail.com)
5.Volodymyr Runchak
Homo Ludens I (1984) Bb clarinet (4'33")
6.Volodymyr Runchak
v.runchak.eb_clari@net (2004) Eb clarinet (New Consonant Music)
7.Violeta Dinescu
Satya IV (1981) Bb clarinet (manuscript mail to
violeta.dinescu@uni-oldenburg.de)
8.Violeta Dinescu
Lichtwellen (1991) Bass clarinet (manuscript)
9.Violeta Dinescu
Reversing Fields (1996) Bb clarinet (manuscript)
10.Violeta Dinescu
Clariwehlinos (2004) A clarinet (manuscript)
11.Svitlana Azarova
Trojaborg (2007) Bb clarinet (Donemus)
12.Svitlana Azarova
Outvoice, Outstep & Outwalk (2004) Bass clarinet (Donemus)
13.Tiberiu Olah
Sonata (1963) Bb clarinet (Salabert)
is een verzameling van dertien boeiende solostukken voor klarinet in Bb, A, Eb en basklarinet.
De componisten van deze stukken verkennen de vele expressieve mogelijkheden van de

© Photo : Maxime-Godard
© Photo : Kaatje Ceyfs
Heny Pousseur (23 juni 1929 – 6 maart 2009) Belgische componist.
Over het algemeen wordt Pousseur beschouwd als een vertegenwoordiger van de [Darmstadt School]in de jaren 1950. In zijn muziek maakt hij gebruik van [serialisme], mobiele vormen en aleatoriek, waarbij hij vaak bemiddelt tussen of binnen schijnbaar onverzoenbare stijlen, zoals die van [Schubert]en [Webern](Votre Faust), of tussen zijn eigen seriële stijl en het protestlied We shall overcome(Couleurs croisées).
Zijn elektronische compositie Scambi(Exchanges), gerealiseerd in de Studio di Fonologia in Milaan in 1957, is binnen het medium van de tape-muziek bijzonder omdat het werk uitdrukkelijk bedoeld is om vóór het beluisteren op verschillende manieren te worden samengesteld. Bij de oorspronkelijke realisatie werden verschillende versies gemaakt: twee door Luciano Berio, één door Marc Wilkinson en twee door de componist zelf (Sabbe 1977, 175, n. 86). Sinds 2004 richt het Scambi Project, onder leiding van John Dack aan het Lansdown Centre for Electronic Arts van de Middlesex University, zich op dit werk en op de vele mogelijke realisaties ervan.
Naast zijn compositorische en pedagogische activiteiten publiceerde Pousseur talrijke artikelen en tien boeken over muziek. Daartoe behoren Fragments Théorique I: sur la musique expérimentale(Brussel: Université Libre de Bruxelles, 1970), Schumann le Poète: 25 moments d'une lecture de Dichterliebe(Parijs: Klincksieck, 1993) en Musiques croisées(Parijs: L'Harmattan, 1997).
Stephan Vermeersch (30 augustus 1965) – Belgische grensverleggende musicus op klarinetten en saxofoons, improvisator, componist en docent
is internationaal erkend als veelzijdig uitvoerder, improvisator en componist, actief binnen de klassieke, hedendaagse, wereld- en elektro-akoestische muziek. Zijn werk wordt gekenmerkt door een grensoverschrijdende benadering, waarbij hij uiteenlopende culturele invloeden en samenwerkingen met andere kunstvormen integreert, waaronder beeldende kunst, dans, film, architectuur, literatuur en theater.
Als solist en kamermusicus bespeelt hij een breed scala aan klarinetten en saxofoons. Hij trad op tijdens concerten en festivals in meer dan 45 landen, verspreid over Oost- en West-Europa, het Midden-Oosten, Rusland, de Verenigde Staten, Canada, Armenië, Pakistan, India, Japan, China en Mongolië.
Zijn artistieke motto als componist en improvisator luidt:
“What lies beyond the border: a quest for new, captivating music for a wide audience – far-reaching and enriching!”
Stephan is actief als docent in België en Nederland, waar hij klarinet, saxofoon, kamermuziek, muziektheorie en compositie doceert.
Hij geniet brede waardering voor zijn innovatieve pedagogische benaderingen:
“Learning Music Brain Efficiently”
en “Musical Expression: The Art of Expressive Playing”– een diepgaande, pre-digitale benadering die de nadruk legt op interpretatie, frasering, articulatie, klank en klankkleur, geworteld in de kunst van het luisteren uit een tijd vóór lp's, cassettes, cd's, YouTube en streaming.
Hij wordt regelmatig wereldwijd uitgenodigd voor het geven van masterclasses en workshops over uiteenlopende muzikale en artistieke thema's.
Professionele functies en betrokkenheid
– Voormalig voorzitter (2013–2023) van de European Clarinet Association
– Voormalig International Representative Board Director van de International Clarinet Association(2013–2017)
– Voormalig National Representative ICA Belgium (2018–2023)
Endorsed Artist
Selmer Paris · D’Addario Woodwinds · Gleichweit · Blashaus · Silverstein · Atelier Bulgheroni · JLV · Lefreque · WoodWindDesign · Mitsuke

Volodymyr Runchak (12 June 1960)
Oekraïens componist, dirigent en accordeonist.
is een Oekraïens componist en dirigent en laureaat van talrijke internationale compositiewedstrijden. Zijn artistieke activiteiten bestrijken een breed spectrum: van het componeren voor symfonie- en kamerorkesten, ensembles, solisten en koren tot het dirigeren van hedendaagse muziek en het organiseren van internationale en Oekraïense festivals en concerten rond New Music in Ukraine.
Zijn composities werden met succes uitgevoerd op talrijke internationale festivals voor hedendaagse muziek in Oekraïne en daarbuiten. Als uitvoerend musicus presenteerde hij recitals in onder meer Kyiv, Kharkiv, Lutsk, Sint-Petersburg, Moskou, München en Parijs.
Zijn muziek verscheen bij verschillende internationale uitgeverijen en instellingen, waaronder 4'33'' (Duitsland), Agenda edizioni musicali (Bologna, Italië), Astra (Polen), New Consonant Music (België) en de bibliotheek van het “Kyiv” Chamber Chorus. Zijn composities werden opgenomen door onder meer Aurophon en Stadt Witten (Duitsland), Sub Rosa (België) en Cambria (Verenigde Staten).
Runchak zet zich actief in voor de verspreiding en promotie van hedendaagse muziek. Gedurende drie jaar presenteerde hij het radioprogramma New Music in Ukraineop het derde, “Culture”, kanaal van de National Radio Company of Ukraine.
Hij nam het initiatief tot uitvoeringen van werken van belangrijke componisten uit de twintigste eeuw, onder wie D. Shostakovich, E. Varèse, L. Nono, K. Stockhausen, G. Ligeti en L. Berio.
Als dirigent realiseerde Runchak meer dan 400 wereld- en Oekraïense premières van werken uit de hedendaagse muziek. Hij is dirigent van het door hemzelf in het seizoen 1988–1989 opgerichte kamermuziekensemble New Music in Ukraine. Samen met de platenmaatschappij “Atlantic” bracht het ensemble tien cd's uit met muziek van hedendaagse componisten.
Als gastdirigent werkte Runchak samen met onder meer het National Symphony Orchestra of Ukraine, het National Odessa Philharmonic Orchestra en het Honoured Symphony Orchestra van de National Radio Broadcasting Company of Ukraine. Daarnaast dirigeerde hij symfonie- en kamerorkesten van de filharmonieën van Lviv, Odessa, Kharkiv, Zaporizhia, Luhansk en Rivne, evenals ensembles uit Rusland, Kazachstan, Bulgarije, Israël en Frankrijk.
In 2007–2008 en 2010–2011 was hij eerste gastdirigent van het Kara Karaev State Chamber Orchestra of Azerbaijan.
Runchak is artistiek directeur van het International Festival of Classical and New Music “Kharkiv Contemporary”en van het International All-Ukrainian Music Festival “Ukrainian Day of the Accordion”.

Violeta Dinescu (13 juli 1953) – Roemeens-Duitse componiste van toneel-, orkest-, kamer-, koor-, vocale en pianomuziek, waarvan haar werken met succes in heel Europa worden uitgevoerd en opgenomen.
In 1972 studeerde zij af aan het Gheorghe Lazar Lyceum in Boekarest. Van 1972 tot 1978 studeerde zij compositie bij Myriam Marbe aan het Conservatorium Ciprian Porumbescu in Boekarest. In 1977–1978 volgde zij er een jaar lang een gespecialiseerde compositieopleiding. Vervolgens studeerde zij twee jaar musicologie in Heidelberg.
Van 1978 tot 1982 doceerde zij aan de George Enescu Music School. Daarna verhuisde zij naar Duitsland, waar zij van 1986 tot 1991 lesgaf aan de Hochschule für Kirchenmusik in Heidelberg en van 1989 tot 1991 aan de Hochschule für Musik in Frankfurt. Van 1990 tot 1994 was zij tevens verbonden als docent aan de Fachakademie Hochschule für Kirchenmusik in Bayreuth.
Sinds 1996 is zij Professor für Komposition aan de Carl-von-Ossietzky Universität Oldenburg. Daarnaast verzorgde zij gastcolleges in Zuid-Afrika en de Verenigde Staten.
Dinescu ontving talrijke onderscheidingen, waaronder vier prijzen van de Romanian Composers Union (1975–1976, 1980 en 1983), de tweede prijs van de GEDOK International Composition Competition (1982) en de eerste prijs van de International Competition for Composers in Utah (1983).
Daarnaast ontving zij de derde prijs van de G.B. Vio International Music and Dance Competition (1983) en de Carl-Maria-von-Weber-Preis voor haar opera Hunger und Durst(1985). Ook werd zij bij talrijke andere compositiewedstrijden onderscheiden of vermeld en ontving zij compositieopdrachten van verschillende festivals.
Sinds 1980 is zij lid van de Romanian Composers Union en sinds 1985 bestuurslid van de International League of Women Composers.
Satya
De cyclus SATYA omvat vijf werken: Satya Ivoor viool, Satya II voor fagot, Satya III voor contrabas, Satya IV voor klarinet en Satya V voor deze instrumenten samen.
De muzikale taal van de cyclus is geïnspireerd door het Sanskrietwoord SATYA. Het Sanskrietwoord verwijst naar een code, ritueel of een soort regelboek. In het Engels wordt Satyavertaald als “truth” of “correct”. Het begrip draagt een bijzondere kracht in zich, die voortkomt uit zijn zuiverheid en betekenis.
De intensiteit van het ritueel bepaalt zijn werking. Daarbij is het essentieel dat het rituele proces voortdurend wordt voortgezet: iedere onderbreking kan zijn functie tenietdoen. Ook voor het ‘muzikale’ ritueel is het noodzakelijk om enerzijds bepaalde regels te volgen en ze anderzijds flexibel toe te passen. Zo moet iedere uitvoering van SATYA IVopnieuw een creatieve interpretatie worden.
Lichtwellen
is een muzikaal proces dat zoekt naar een manier om het fenomeen licht te verklanken: bewegingen met hoge snelheid, veranderingen van richting en intensiteit en het wonder van iets geheimzinnigs.
De klarinet biedt de mogelijkheid om binnen een complexe ruimtelijke dimensie een breed palet aan klankkleuren te creëren, waardoor een voortdurende transformatie van een elastische vorm ontstaat.
De notatie bevat momenten van vrijheid waarin de uitvoerder keuzes kan maken over de volgorde van bepaalde gegeven modellen. De modellen zelf zijn in een vaste notatie vastgelegd. Dit flexibele karakter van het werk biedt ruimte voor een persoonlijke en creatieve interpretatie.
Reversing Fields
bestaat uit twee secties die zijn opgebouwd volgens een systeem van asymmetrische spiegeling. De muziek vindt haar oorsprong in een persoonlijke reactie op een visuele bron: de schilderijen van Hans Werner Berretz en Riera I Aragò.
Elementen als kleur, proportie en structuur, evenals de visuele associaties die bij de toeschouwer worden opgeroepen, vinden hun weerslag in het karakter van de muziek. Het werk wil mentale associaties tot stand brengen tussen twee voortdurend met elkaar communicerende werelden: de beweging van klank en de ruimte van het beeld.
Uiteindelijk vloeien deze twee bronnen in elkaar over door een proces van spiegelende transformatie.

Svitlana Azarova (9 januari 1976)
Oekraïens/Nederlandse componiste van hedendaagse klassieke muziek, momenteel woonachtig in Den Haag (Nederland).
Svitlana Azarova (9 januari 1976)
Oekraïens/Nederlandse componiste van hedendaagse klassieke muziek, momenteel woonachtig in Den Haag (Nederland).
Na haar opleiding aan het conservatorium van Odessa behaalde de Oekraïense componiste Svitlana Azarova een MMus in compositie bij Theo Loevendie aan het conservatorium van Amsterdam. Sinds 2005 woont zij in Den Haag.
In 2015 kreeg zij van de Royal Danish Opera de opdracht om de opera MOMOte componeren, gebaseerd op het boek Momo und die Zeitdiebevan Michael Ende. De wereldpremière vond plaats in oktober 2017 op het hoofdpodium van de Royal Danish Opera.
Veel van haar werken zijn uitgegeven door MCN/Donemus (Nederland) en TEM (Italië) en worden onder meer uitgevoerd door het Orchestre National d'Île de France (ONDIF), onder leiding van Enrique Mazzola (Frankrijk), en het Eastern Connecticut Symphony Orchestra (ECSO), onder leiding van Toshi Shimada (Verenigde Staten).
Trojaborg
Deze compositie werd in 2007 geschreven tijdens een compositieresidentie in Visby, op het Zweedse eiland Gotland. De titel verwijst naar het oude labyrint nabij Visby, van het type dat bekendstaat als “City of Troy” en vergelijkbaar is met de graslabyrinten in Engeland en Wales. Daarnaast werd ik geïnspireerd door de enorme hoeveelheid ruïnes en artefacten uit de Vikingtijd en de middeleeuwen die overal op het eiland Gotland te vinden zijn.
Outvoice, Outstep & Outwalk
Je stapt uit je zwakke kant – je loopt weg van het verleden zonder achterom te kijken en gebruikt je stem om jezelf te versterken.

Tiberiu Olah (2 januari 1928–2 oktober 2002) – Roemeens componist, docent en musicoloog.
Hij was een van de belangrijkste componisten in Roemenië tijdens de tweede helft van de 20e eeuw. Zijn omvangrijke compositorische oeuvre omvat symfonische muziek, muziek voor koor en orkest, filmmuziek, theatermuziek, koormuziek, kamermuziek voor ensembles en solowerken.
Zijn herkenbare compositorische stijl put inspiratie uit muziek gebaseerd op mondelinge tradities (vaak uit Transsylvanië) en uit Byzantijnse kerkmuziek. Hij stileert deze bronnen op een originele manier, waarbij hij tegelijkertijd probeert hun expressiviteit te behouden, in een stijl die verwantschap vertoont met die van Bartók, Stravinsky en Messiaen.
Olah hield zich voortdurend bezig met de transformatie van volksmuzikaal materiaal tot concertmuziek, door melodieën te wijzigen en te variëren via chromatiek, ritme, harmonie, klankkleur en instrumentatie, of door het te combineren met moderne muzikale idiomen.
Een aantal van zijn werken is georganiseerd in cycli. De belangrijkste daarvan is geïnspireerd door werken van de Roemeense beeldhouwer Constantin Brâncuși. Symbolische associaties in zijn muziek omvatten de afwisseling tussen twee klankdichtheden, die de sculptuur Endless Column voorstellen; de zigzagvormige homofonie die de vlucht van The Majestic Bird (Mayastra, 1911) verbeeldt; of het concept van ruimte en tijd, gerealiseerd door de instrumenten over het podium te verspreiden in The Table of Silence.
Sonata for Clarinet Solo werd gecomponeerd in 1963 en wordt beschouwd als het eerste werk waarin Olahs compositorische stijl volledig tot maturiteit is gekomen. Het werk werd opgedragen aan de Roemeense virtuoze klarinettist Aurelian Octav Popa en vormt het tweede deel van een cyclus van vijf werken met de titel Homage to Brâncusi, gecomponeerd tussen 1963 en 1967.
In dit werk probeert de componist de symboliek die wordt vertegenwoordigd door de sculptuur The Majestic Bird te weerspiegelen via de expressieve mogelijkheden van een melodisch instrument.
Om het belangrijkste principe dat aan de structuur van deze muzikale compositie ten grondslag ligt beter te begrijpen, zijn de woorden van Brâncuși bijzonder verhelderend. Hij zegt dat zijn Majestic Bird staat voor:
“[…]het symbool van de vlucht die de mens bevrijdt van de beperkingen van de dode materie. Ik moest de spirituele betekenis die verbonden is met de materie in plastische vormen weergeven. Tegelijkertijd moest ik alle vormen tot één geheel samensmelten. Zelfs de tegenstrijdige vormen moesten worden verenigd tot een nieuwe uiteindelijke eenheid.”
In plaats van een programma te volgen of een verhaal te vertellen dat verband houdt met de mythe van de vogel, probeert Olah door middel van zijn muziek een imaginaire wereld te creëren, waarbij hij poëtische associaties oproept.
Hij was van mening dat muziek in het algemeen, juist door haar aard, subjectief is en niet door middel van woorden kan worden geïnterpreteerd.

Mayastra 1911 Brâncusi